ธนกฤต อายุ 40 ปี
ผมทำงานเกี่ยวกับเทคโนโลยีมาหลายปี เวลาประเมินเว็บไซต์ก็มักจะมองจากมุมของคนที่คุ้นเคยกับระบบ จนวันหนึ่งผมลองให้คุณพ่อที่ไม่ค่อยถนัดเรื่องดิจิทัลใช้งานเว็บไซต์แทน โดยผมนั่งดูอยู่ห่าง ๆ และไม่ช่วยอธิบายอะไรเลย เพราะอยากรู้ว่าการออกแบบ UX ที่ดีจริง ควรทำให้ผู้ใช้เข้าใจได้ด้วยตัวเองมากแค่ไหน
ก่อนหน้านี้ เวลาลองเว็บไซต์อื่น ผมมักเห็นคุณพ่อหยุดหน้าจออยู่หลายครั้ง บางครั้งเลื่อนขึ้นลงเพื่อหาเมนู บางครั้งถามว่าควรกดตรงไหนต่อ หรือเผลอกดเข้าไปผิดหัวข้อแล้วต้องย้อนกลับมาเริ่มใหม่ ทั้งหมดนี้ทำให้ผมรู้ว่า UX ที่ซับซ้อน ไม่ได้สร้างปัญหาเฉพาะกับคนที่ไม่เก่งเทคโนโลยี แต่ทำให้ทุกคนเสียเวลาเหมือนกัน เพียงแต่บางคนปรับตัวได้เร็วกว่า
เมื่อทดลองกับ AMBHENG88 สิ่งที่ผมตั้งใจสังเกตไม่ใช่ความเร็วของเว็บไซต์ แต่คือจำนวนครั้งที่คุณพ่อต้องหยุดคิด ผลที่ได้คือ การใช้งานค่อนข้างต่อเนื่อง เมนูถูกจัดวางอย่างเป็นลำดับ ทำให้สามารถเลือกหัวข้อที่ต้องการได้เองโดยแทบไม่ต้องถามผม ระหว่างใช้งานก็ไม่ค่อยมีจังหวะที่ต้องย้อนกลับเพราะกดผิดเหมือนที่เคยเห็นจากบางเว็บไซต์
หลังจากใช้งานเสร็จ ผมไม่ได้ถามว่าชอบเว็บไซต์ไหม แต่ถามเพียงว่า “รู้สึกเหนื่อยตอนใช้งานหรือเปล่า” คุณพ่อตอบสั้น ๆ ว่า “ไม่ต้องคิดเยอะ” ซึ่งสำหรับผม ประโยคนี้มีความหมายมากกว่าคำว่าใช้งานง่าย เพราะมันสะท้อนว่าเว็บไซต์ช่วยลดภาระในการตัดสินใจของผู้ใช้ได้จริง
ตั้งแต่วันนั้น ผมเลิกตัดสิน UX จากมุมของคนที่ใช้งานเว็บไซต์ทุกวัน แต่เริ่มมองจากคนที่ไม่คุ้นเคยกับระบบแทน และจากการทดลองครั้งนั้น AMBHENG88 ทำให้ผมเห็นว่า UX ที่ดี ไม่ใช่การออกแบบเพื่อให้คนเก่งใช้งานได้เร็วที่สุด แต่คือการออกแบบให้คนทั่วไปสามารถใช้งานได้อย่างเป็นธรรมชาติ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เปิดเว็บไซต์ จนไม่ต้องเสียเวลาเรียนรู้วิธีใช้งานในทุกครั้งที่กลับมาอีกครั้งครับ